درمان قفل شدن فک؛ علت‌ها، روش‌های باز کردن فک و زمان مراجعه فوری

قفل شدن فک می‌تواند به شکل‌های مختلفی ظاهر شود؛ بعضی افراد نمی‌توانند دهان را به اندازه معمول باز کنند، در برخی افراد فک هنگام باز و بسته شدن گیر می‌کند و گاهی نیز دهان پس از خمیازه یا باز شدن زیاد، در حالت باز باقی می‌ماند. به همین دلیل درمان قفل شدن فک برای همه افراد یکسان نیست.

اختلال مفصل گیجگاهی فکی، اسپاسم عضلات، دندان‌قروچه، مشکلات دیسک مفصل، جراحی دندان عقل، عفونت‌های دندانی و حتی دررفتگی فک می‌توانند باعث این مشکل شوند. در موارد خفیف، استراحت دادن به فک، غذای نرم و درمان محافظه‌کارانه ممکن است کمک‌کننده باشد؛ اما قفل شدن ناگهانی فک، به‌ویژه پس از ضربه یا زمانی که دهان بسته نمی‌شود، نیاز به ارزیابی سریع پزشکی دارد.

قفل شدن فک چیست؟

اصطلاح «قفل شدن فک» در میان مردم برای چند مشکل متفاوت استفاده می‌شود.

ممکن است فرد:

• نتواند دهان را به اندازه طبیعی باز کند؛
• هنگام باز کردن دهان احساس گیر کردن داشته باشد؛
• فک او در وضعیت بسته گیر کند؛
• نتواند بعد از باز کردن زیاد دهان آن را ببندد؛
• همراه با حرکت فک صدای کلیک یا تق‌تق احساس کند.

در پزشکی، محدود شدن باز شدن دهان می‌تواند تریسموس (Trismus) نامیده شود. تریسموس معمولاً به دلیل اسپاسم، التهاب یا محدودیت عملکرد عضلات و ساختارهای اطراف فک ایجاد می‌شود. از طرف دیگر، قفل شدن فک ممکن است بخشی از اختلالات مفصل گیجگاهی فکی یا TMD باشد.

بنابراین قبل از انتخاب درمان باید مشخص شود دقیقاً کدام مشکل باعث «قفل شدن» شده است.

درمان قفل شدن فک چیست؟

بهترین درمان به علت زمینه‌ای بستگی دارد.

اگر مشکل مربوط به اختلالات معمول مفصل فک باشد، درمان اغلب با روش‌های محافظه‌کارانه و کم‌تهاجمی شروع می‌شود. این روش‌ها می‌توانند شامل غذای نرم، کاهش فشار روی فک، گرما یا سرمای موضعی، تمرین‌های ملایم و در صورت مناسب بودن شرایط فرد، داروهای ضدالتهاب کوتاه‌مدت باشند.

اما اگر فک واقعاً دررفته و دهان در حالت باز گیر کرده باشد، درمان خانگی مناسب نیست و باید مفصل توسط پزشک یا فرد آموزش‌دیده به جای طبیعی خود بازگردانده شود.

در نتیجه درمان قفل شدن فک را می‌توان به‌طور کلی در چند مرحله خلاصه کرد:

• تشخیص علت
• کاهش التهاب و اسپاسم
• استراحت و اصلاح فشار روی مفصل
• تمرین یا فیزیوتراپی در موارد مناسب
• درمان دندان یا عفونت در صورت وجود
• درمان اختلال مفصل فک
• جااندازی پزشکی در صورت دررفتگی
• روش‌های تخصصی‌تر در موارد مقاوم

چرا فک قفل می‌شود؟

قفل شدن فک یک بیماری واحد نیست و دلایل متفاوتی دارد.

1. اختلال مفصل گیجگاهی فکی یا TMJ

دو مفصل گیجگاهی فکی در دو طرف صورت و جلوی گوش‌ها قرار دارند و فک پایین را به جمجمه متصل می‌کنند.

اختلالات این ناحیه که به آنها TMD گفته می‌شود، می‌توانند با درد فک، محدود شدن حرکت، مشکل در جویدن، صدا دادن مفصل و گاهی قفل شدن فک همراه باشند.

عوامل متعددی می‌توانند در TMD نقش داشته باشند؛ از جمله آسیب فک، دندان‌قروچه، فشردن دندان‌ها، آرتریت یا فشار بیش از حد روی عضلات فک.

2. جابه‌جایی دیسک مفصل فک

درون مفصل فک یک دیسک کوچک قرار دارد که به حرکت نرم مفصل کمک می‌کند.

در برخی افراد این دیسک از موقعیت طبیعی خارج می‌شود. گاهی در هنگام باز شدن فک دوباره به جای خود برمی‌گردد و صدای کلیک ایجاد می‌کند؛ اما در بعضی موارد دیسک می‌تواند مانع حرکت طبیعی فک شود.

در این شرایط فرد ممکن است ناگهان متوجه شود که دهان مانند قبل باز نمی‌شود یا هنگام باز کردن فک احساس گیر کردن دارد.

اختلالات داخل مفصل از علل شناخته‌شده محدود شدن حرکت فک هستند.

3. اسپاسم عضلات فک

عضلات مسئول جویدن ممکن است در اثر فشار، درد، التهاب یا آسیب دچار اسپاسم شوند.

وقتی این عضلات بیش از حد منقبض شوند، باز کردن دهان سخت یا دردناک می‌شود. این حالت می‌تواند به تریسموس منجر شود.

اسپاسم عضلات ممکن است پس از برخی اعمال دندانپزشکی، التهاب یا مشکلات مفصل فک ایجاد شود.

4. دندان قروچه و فشردن دندان‌ها

دندان‌قروچه یا فشردن مداوم دندان‌ها فشار زیادی به عضلات جونده و مفصل فک وارد می‌کند.

این فشار می‌تواند درد، خستگی و سفتی عضلات را بیشتر کند و در برخی افراد مشکلات TMJ را تشدید کند. دندان‌قروچه و فشردن دندان‌ها از عوامل مرتبط با اختلالات مفصل فک هستند.

اگر صبح‌ها همراه با سفتی فک، سردرد یا درد عضلات صورت بیدار می‌شوید، بررسی براکسیسم نیز می‌تواند بخشی از ارزیابی باشد.

5. جراحی یا کشیدن دندان عقل

برخی افراد پس از جراحی دندان عقل، به‌خصوص دندان عقل پایین، مدتی با محدود شدن باز شدن دهان مواجه می‌شوند.

باز نگه داشتن طولانی دهان هنگام جراحی، التهاب بافت‌های اطراف و اسپاسم عضلات می‌توانند در این وضعیت نقش داشته باشند. تریسموس از مشکلاتی است که ممکن است پس از جراحی دندان عقل پایین مشاهده شود.

این حالت در بسیاری از موارد موقتی است، اما اگر محدودیت شدید باشد یا رو به بدتر شدن برود باید بررسی شود.

6. عفونت دندان عقل و بافت اطراف آن

عفونت و التهاب اطراف دندان عقل نیمه‌نهفته می‌تواند باعث درد، تورم و اسپاسم عضلات جونده شود.

در چنین شرایطی فرد ممکن است نتواند دهان را به‌خوبی باز کند. التهاب اطراف دندان عقل یا پریکورونیت یکی از مشکلات دندانی است که می‌تواند با تریسموس همراه باشد.

اگر قفل شدن فک همراه با تورم لثه، درد دندان عقل، ترشح یا تب باشد، مراجعه به دندانپزشک اهمیت زیادی دارد.

7. دررفتگی فک

گاهی فرد بعد از خمیازه شدید، باز کردن زیاد دهان یا ضربه متوجه می‌شود که دهان باز مانده و دیگر نمی‌تواند آن را ببندد.

این وضعیت می‌تواند به دلیل دررفتگی مفصل فک باشد.

دررفتگی باعث خارج شدن سر استخوان فک از موقعیت طبیعی مفصل می‌شود و اسپاسم عضلات ممکن است مانع برگشت آن شود.

این نوع قفل شدن با حالتی که فرد نمی‌تواند دهان را باز کند متفاوت است.

8. ضربه و شکستگی فک

ضربه شدید به صورت، تصادف یا افتادن ممکن است باعث آسیب یا شکستگی فک شود.

در این وضعیت می‌توان علائمی مانند:

• درد شدید
• تورم
• تغییر شکل فک
• تغییر نحوه روی هم قرار گرفتن دندان‌ها
• مشکل در باز و بسته کردن دهان

مشاهده کرد.

شکستگی فک نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد و در بعضی موارد حتی می‌تواند روی راه هوایی تأثیر بگذارد.

9. آرتریت مفصل فک

بیماری‌های مفصلی نیز می‌توانند TMJ را درگیر کنند.

التهاب یا تخریب مفصل ممکن است باعث درد اطراف گوش، محدود شدن باز شدن دهان و احساس قفل شدن فک شود.

در چنین مواردی درمان باید متناسب با نوع بیماری مفصلی انجام شود.

10. عفونت‌های ناحیه دهان و حلق

همه موارد تریسموس منشأ مستقیم مفصل فک ندارند.

برخی عفونت‌های ناحیه حلق و اطراف لوزه می‌توانند باعث اسپاسم عضلات جونده و محدودیت باز شدن دهان شوند. آبسه اطراف لوزه نمونه‌ای از شرایطی است که ممکن است همراه با درد شدید گلو، تب، مشکل بلع و تریسموس باشد.

بنابراین قفل شدن فک همراه با تب و گلودرد شدید را نباید صرفاً یک مشکل مفصل فک فرض کرد.

فک قفل شده را چگونه باز کنیم؟

این سؤال یکی از مهم‌ترین جست‌وجوهای کاربران است؛ اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد:

نباید فک واقعاً قفل‌شده را با فشار، کشیدن شدید یا مانورهای اینترنتی در خانه جا انداخت.

اگر دهان بعد از خمیازه یا باز شدن زیاد در حالت باز مانده و امکان بستن آن وجود ندارد، احتمال دررفتگی مطرح است و باید برای جااندازی حرفه‌ای مراجعه شود. انجام نادرست مانور می‌تواند باعث آسیب بیشتر به مفصل یا بافت‌ها شود.

اگر مشکل فقط محدودیت خفیف حرکت و سفتی عضلات باشد، درمان متفاوت است و معمولاً روش‌های محافظه‌کارانه ترجیح داده می‌شوند.

درمان خانگی قفل شدن فک

در موارد خفیف مربوط به TMD یا اسپاسم عضلات، برخی اقدامات ساده ممکن است به کاهش علائم کمک کنند.

غذای نرم بخورید

وقتی مفصل یا عضلات فک دردناک هستند، خوردن غذاهای سفت فشار بیشتری ایجاد می‌کند.

برای مدت کوتاهی می‌توان غذاهایی را انتخاب کرد که به جویدن شدید نیاز ندارند.

برای مثال:

• سوپ
• تخم‌مرغ
• ماست
• پوره
• برنج نرم
• مواد غذایی نرم و خردشده

استفاده از غذای نرم از توصیه‌های اولیه NIDCR برای بعضی اختلالات TMJ است.

از باز کردن زیاد دهان خودداری کنید

در دوره درد بهتر است از حرکاتی که فک را بیش از حد باز می‌کنند پرهیز شود.

برای مثال:

• خمیازه بسیار باز
• گاز زدن لقمه‌های بزرگ
• جویدن طولانی آدامس
• جویدن مواد بسیار سفت

می‌توانند فشار بیشتری به عضلات و مفصل وارد کنند. کاهش عادت‌هایی مانند آدامس جویدن و فشار دادن فک بخشی از درمان محافظه‌کارانه TMD محسوب می‌شود.

کمپرس گرم یا سرد

در برخی مشکلات مفصل فک، استفاده از گرما یا سرما در کنار درمان‌های دیگر می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

هر دو روش گرما و سرما را به‌عنوان بخشی از اقدامات محافظه‌کارانه مطرح می‌شود.

اینکه کدام روش برای فرد مناسب‌تر است به علت، التهاب و شرایط بیمار بستگی دارد.

به فک استراحت دهید

جویدن مداوم آدامس، گاز گرفتن ناخن یا نگه داشتن اشیا بین دندان‌ها می‌تواند فشار عضلات را بیشتر کند.

کاهش این عادت‌ها می‌تواند به فک فرصت استراحت بدهد.

تمرین برای باز شدن فک قفل شده

تمرین‌های کششی و تقویتی فک در برخی انواع TMD و تریسموس می‌توانند مفید باشند و در منابع معتبر نیز به‌عنوان بخشی از درمان محافظه‌کارانه مطرح شده‌اند.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

تمرین فک برای همه انواع قفل شدن مناسب نیست.

اگر علت مشکل دررفتگی، شکستگی، عفونت شدید یا یک آسیب حاد باشد، تلاش برای باز کردن فک با تمرین می‌تواند نامناسب باشد.

بنابراین در محدودیت شدید یا ناگهانی، ابتدا علت باید مشخص شود.

آیا ماساژ برای قفل شدن فک مفید است؟

اگر محدودیت حرکت ناشی از سفتی و اسپاسم عضلات باشد، ماساژ ملایم عضلات فک ممکن است بخشی از برنامه توان‌بخشی باشد.

برای مدیریت بعضی انواع تریسموس، ماساژ و تمرین عضلات فک مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ماساژ نباید درد شدید ایجاد کند و جایگزین تشخیص علت نیست.

اگر هنگام لمس مفصل یا عضله درد شدید دارید، فک تغییر شکل داده یا مشکل بعد از ضربه ایجاد شده است، ابتدا باید ارزیابی پزشکی انجام شود.

دارو برای درمان قفل شدن فک

دارو به علت مشکل بستگی دارد.

در بعضی موارد TMD، پزشک یا دندانپزشک ممکن است برای مدت کوتاه از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی استفاده کند. NIDCR این داروها را در کنار روش‌های ساده‌تر از گزینه‌های اولیه مدیریت برخی اختلالات TMJ می‌داند.

اما این داروها برای همه مناسب نیستند؛ به‌خصوص در افرادی که:

• زخم معده دارند؛
• بیماری کلیوی دارند؛
• بعضی داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند؛
• بیماری‌های خاص قلبی دارند؛
• باردار هستند؛

باید قبل از مصرف دارو با پزشک یا داروساز مشورت شود.

مصرف دارو علت‌هایی مانند دررفتگی یا عفونت دندانی را درمان نمی‌کند.

درمان قفل شدن فک ناشی از مفصل TMJ

درمان قفل شدن فک معمولاً از روش‌های ساده و برگشت‌پذیر آغاز می‌شود.

بر اساس شرایط بیمار ممکن است برنامه شامل موارد زیر باشد:

• غذای نرم
• کاهش فشار روی مفصل
• گرما یا سرما
• تمرین‌های مناسب فک
• داروهای ضدالتهاب کوتاه‌مدت
• فیزیوتراپی
• کنترل دندان‌قروچه و فشردن فک

باشد.

درمان باید متناسب با علت و علائم بیمار انتخاب شود و یک روش برای همه مناسب نیست.

فیزیوتراپی برای قفل شدن فک

فیزیوتراپی می‌تواند در بعضی افراد مبتلا به TMD یا تریسموس نقش مهمی داشته باشد.

هدف فیزیوتراپی ممکن است شامل:

• افزایش تدریجی دامنه حرکت فک
• کاهش اسپاسم عضلات
• بهبود عملکرد عضلات
• اصلاح الگوهای حرکتی
• کاهش فشار نامناسب روی فک

باشد.

NIDCR فیزیوتراپی را یکی از گزینه‌های درمان اختلالات TMJ می‌داند و برنامه درمان باید بر اساس شرایط بیمار تنظیم شود.

آیا نایت گارد قفل شدن فک را درمان می‌کند؟

نایت‌گارد مستقیماً درمان همه انواع قفل شدن فک نیست.

اما اگر دندان‌قروچه یا فشردن دندان‌ها در ایجاد درد و فشار مفصل نقش داشته باشد، ممکن است دندانپزشک استفاده از وسیله داخل دهانی مناسب را بررسی کند.

در بعضی بیماران مبتلا به مشکلات TMJ و دندان‌قروچه، محافظ دندانی می‌تواند برای کنترل فشار واردشده به دندان‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

با این حال، استفاده خودسرانه از هر نوع نایت‌گارد برای فک قفل‌شده توصیه نمی‌شود؛ طراحی و تشخیص علت اهمیت دارد.

قفل شدن فک بعد از دندانپزشکی

گاهی بعد از درمان دندانپزشکی طولانی یا جراحی دهان، فرد احساس می‌کند فکش به‌خوبی باز نمی‌شود.

این وضعیت ممکن است به دلیل:

• باز نگه داشتن طولانی دهان
• اسپاسم عضلات
• التهاب ناحیه
• جراحی دندان عقل

ایجاد شود.

تریسموس پس از جراحی دندان عقل پایین شناخته شده است.

اگر محدودیت خفیف باشد ممکن است به‌تدریج بهبود پیدا کند، اما در صورت درد شدید، تب، تورم رو به افزایش یا بدتر شدن محدودیت باید دندانپزشک محل را بررسی کند.

قفل شدن فک و دندان عقل

یکی از علل مهم محدود شدن دهان، التهاب اطراف دندان عقل نیمه‌نهفته است.

اگر قفل شدن فک همراه با:

• درد پشت فک
• تورم اطراف دندان عقل
• قرمزی لثه
• بوی بد دهان
• ترشح
• درد هنگام بلع

باشد، احتمال مشکل دندان عقل باید بررسی شود.

پریکورونیت دندان عقل می‌تواند با تریسموس همراه باشد.

درمان اصلی در این حالت باید علت عفونت و التهاب را هدف قرار دهد، نه فقط اسپاسم فک را.

قفل شدن فک و دندان قروچه

دندان‌قروچه و فشردن دندان‌ها می‌توانند باعث خستگی و درد عضلات فک شوند و مشکلات TMJ را تشدید کنند.

اگر علاوه بر قفل شدن یا سفتی فک موارد زیر را دارید، بررسی براکسیسم منطقی است:

• ساییدگی دندان
• درد فک در صبح
• سردرد صبحگاهی
• حساسیت دندان
• فشار در عضلات صورت

در چنین شرایطی باید هم وضعیت مفصل و هم دندان‌قروچه بررسی شوند.

قفل شدن فک همراه با صدا دادن

صدای کلیک یا تق‌تق مفصل فک همیشه نشانه بیماری خطرناک نیست.

اما اگر صدا همراه با:

• درد
• محدود شدن حرکت
• گیر کردن فک
• قفل شدن مکرر

باشد، ارزیابی دقیق‌تر ارزش دارد.

اختلالات مفصل فک می‌توانند با صدا، گیر کردن و محدودیت حرکت همراه باشند.

قفل شدن فک هنگام خمیازه

اگر بعد از یک خمیازه بزرگ دهان باز مانده و دیگر بسته نمی‌شود، احتمال دررفتگی TMJ مطرح است.

در این شرایط:

• فک را با زور نبندید.
• از مانورهای اینترنتی خودداری کنید.
• برای ارزیابی و جااندازی تخصصی مراجعه کنید.

دررفتگی فک ممکن است باعث اسپاسم عضلات شود و بازگرداندن مفصل به محل طبیعی نیاز به تکنیک مناسب دارد.

قفل شدن فک از استرس

استرس به‌تنهایی توضیح‌دهنده همه موارد قفل شدن فک نیست، اما می‌تواند باعث افزایش تنش عضلانی و فشردن دندان‌ها شود.

فشار دادن فک مرتبط با استرس از عوامل دخیل در برخی اختلالات TMJ است.

اگر مشکل در دوره‌های پراسترس شدیدتر می‌شود، مدیریت استرس در کنار درمان دندانپزشکی یا فیزیوتراپی می‌تواند بخشی از برنامه باشد.

آیا قفل شدن فک خطرناک است؟

بیشتر موارد محدودیت خفیف فک لزوماً خطرناک نیستند، اما قفل شدن فک گاهی می‌تواند نشانه شرایطی باشد که نیاز به درمان فوری دارند.

به‌ویژه اگر مشکل همراه با موارد زیر باشد باید جدی گرفته شود:

• ضربه شدید به فک
• ناتوانی کامل در بستن دهان
• تب
• تورم شدید صورت یا گردن
• مشکل در بلع
• مشکل تنفسی
• ترشح چرک
• بدحالی عمومی
• اسپاسم گسترده عضلات بدن

تریسموس می‌تواند در برخی عفونت‌های جدی و همچنین کزاز دیده شود. کزاز علاوه بر سفتی فک می‌تواند با اسپاسم عضلات، اختلال بلع و مشکلات تنفسی همراه باشد.

چه زمانی قفل شدن فک اورژانسی است؟

در موارد زیر مراجعه فوری به مرکز درمانی مناسب است:

• فک پس از باز شدن زیاد یا خمیازه در حالت باز مانده است.
• قفل شدن بعد از ضربه یا تصادف ایجاد شده است.
• تنفس یا بلع دشوار شده است.
• تورم شدید صورت یا گردن وجود دارد.
• تب و نشانه‌های عفونت شدید دیده می‌شود.
• درد شدید و ناگهانی وجود دارد.
• فک تغییر شکل پیدا کرده است.
• دندان‌ها ناگهان مانند قبل روی هم قرار نمی‌گیرند.

دررفتگی و شکستگی فک از شرایطی هستند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارند و نباید در خانه درمان شوند.

برای قفل شدن فک به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

انتخاب متخصص به علت مشکل بستگی دارد.

معمولاً می‌توانید ارزیابی را با دندانپزشک شروع کنید.

در صورت نیاز ممکن است به افراد زیر ارجاع شوید:

جراح فک و صورت:
برای دررفتگی، آسیب‌های ساختاری یا بعضی مشکلات شدید مفصل.

متخصص دردهای دهان و صورت یا TMJ:
برای اختلالات مزمن مفصل فک.

فیزیوتراپیست آشنا با اختلالات فک:
برای مشکلات عضلانی و محدودیت حرکتی مناسب.

پزشک یا متخصص گوش، حلق و بینی:
اگر احتمال عفونت حلق یا مشکلات غیردندانی وجود داشته باشد.

اگر فک در اثر ضربه شدید آسیب دیده یا دهان در وضعیت باز گیر کرده است، مراجعه اورژانسی مناسب‌تر از گرفتن نوبت معمولی است.

قفل شدن فک چقدر طول می‌کشد؟

مدت مشکل به علت بستگی دارد.

بسیاری از موارد تریسموس موقت هستند و ممکن است طی روزها تا هفته‌ها بهبود پیدا کنند؛ اما برخی علل می‌توانند باعث محدودیت طولانی‌مدت شوند.

برای مثال، محدودیت ناشی از یک جراحی ساده با تریسموس ناشی از آسیب شدید، پرتودرمانی یا بیماری مزمن مفصل یکسان نیست.

اگر دامنه حرکت فک رو به بهبود نیست یا مشکل مرتب تکرار می‌شود، باید علت مشخص شود.

آیا جراحی برای قفل شدن فک لازم است؟

در بیشتر مشکلات معمول TMJ، درمان با جراحی شروع نمی‌شود.

توصیه می‌شود درمان اختلالات فک تا حد امکان ابتدا با روش‌های ساده و محافظه‌کارانه انجام شود و درمان‌های تهاجمی برای همه بیماران مناسب نیستند.

جراحی ممکن است در شرایط خاص و پس از تشخیص دقیق مطرح شود؛ برای مثال برخی مشکلات ساختاری شدید یا دررفتگی‌های مکرر ممکن است به روش‌های تخصصی‌تر نیاز داشته باشند.

سوالات متداول درباره درمان قفل شدن فک

نتیجه‌گیری

درمان قفل شدن فک به علت ایجاد مشکل بستگی دارد و به همین دلیل یک راهکار ثابت برای همه افراد وجود ندارد. اختلال مفصل گیجگاهی فکی، اسپاسم عضلات، دندان‌قروچه، مشکلات داخل مفصل، جراحی یا عفونت دندان عقل، آرتریت و دررفتگی فک از عللی هستند که می‌توانند حرکت فک را محدود کنند.

در موارد خفیف مرتبط با TMD، معمولاً درمان از روش‌های ساده و کم‌تهاجمی مانند غذای نرم، کاهش فشار روی فک، گرما یا سرما، تمرین مناسب و در صورت لزوم فیزیوتراپی آغاز می‌شود.

اما اگر دهان ناگهان در حالت باز قفل شده، مشکل پس از ضربه ایجاد شده یا همراه با تب، تورم شدید، مشکل بلع یا تنفس است، نباید برای باز کردن فک در خانه تلاش کنید. چنین شرایطی نیاز به ارزیابی سریع پزشکی دارد.